Laatst gewijzigd
Zaterdag, 17.08.2013

Normandië 2007

Op 17 mei 2007 ging een oude wens van Louis in vervulling.

Pegasus BridgeAl een aantal jaren wilde ik naar Normandië, om eens te kijken waar 'het' gebeurd is. Marga verraste me, doordat ze een caravan had geboekt in het dorpje Saint Aubin sur Mer.
Dichtbij de beroemde stranden.

Vooaf wil ik duidelijk stellen dat ik geen fobie heb van militaire spullen of iets dergelijks.
Ik ben alleen van mening dat wij aan deze gebeurtenis veel, heel veel te danken hebben.

Hier zijn de foto's

We vertrokken 's morgens om 04.15 uur. Op de heenweg was de eerste verrassing.
Dankzij de TomTom hadden we een mooie en snelle route, we passeerden o.a. de Pont de Normandie, bijna een wereldwonder.

In 1943 wordt tijdens de conferentie van Quebec de beslissing genoemen om in de lente van 1944 een grote landingsoperatie uit te voeren op het Europese continent.Deze landing krijgt de naam Overlord. In tegenstelling tot wat de Duitsers verwachten besluiten de geallieerden de landing niet plaats te laten vinden op de noordelijke kusten van Frankrijk, in de buurt van Groot-Brittanië. Zij kiezen voor de kust in de baai van de Seine. De landindingsoperartie start in de nacht van 5 op 6 juni met het afwerpen van drie divisie's luchtlandingstroepen aan weerszijden van het front.

Sword

Omdat we 's middags pas om 15.00 uur op de camping mochten en we al om 13.00 in de buurt waren zijn we direct naar met museum me de beroemde Pegasus brug gegaan. In het museum is de originele doeldelzak van Bill Millin te zien, beroemd geworden in de film 'de langste dag'.  Hierna naar de camping. Lekker gegeten en gedouchet en vroeg naar bed.

Utah Beach

De volgende dag om 09.00 vertrokken om eerst 'het verste' te doen. Dit was Saint Mer Eglise, met de beroemde soldaat aan de kerktoren. Ook het museum bezocht. Hoewel er hier natuurlijk ook verschrikkelijk is gevochten, zijn er verder geen wapenfeiten die naar voren springen. Het keurige museum toont een grote verscheidenheid aan diverse uniformen, wapens en andere militaria, maar als dit museum wordt overgeslagen mist men niet veel.

Op de weg terug hebben wij ook (op aanraden van iemand) in La Cambe het Duitse kerkhof bezocht. Er liggen hier 21.222 Duitsers begraven. Het bestaat uit een grasveld met her en der een Lotharings kruis. Dichterbij gekomen blijken er tegeltjes in het gras te liggen met de namen der gesneuvelden. Een 'nette' manier van de Duitsers om hun gevallenen te herdenken.

Omaha Beach

Iets verderop hebben wij in Colleville sur Mer, de Amerikaanse begraafplaats bij Omaha beach bezocht. Een werkelijk zéér indrukwekkende plek. Vooral wie de moeite neemt de foldertjes te lezen. De grond (70 hectare) is door Frankrijk aan Amerika geschonken, kosteloos en belastingvrij, voor altijd. (Je bevind je dus even op Amerikaans grondgebied) De militairen (9.387) hebben hier werkelijk een zeer fraaie laatste rustplaats gevonden. In het herdenkingskruis voor de vermisten staan 1.557 namen vermeld. Het geheel is extreem keurig verzorgd. Zelfs de hellingen waar de mannen tegenop moesten klauteren worden keuring gemaaid.

Hierna hebben we in Ouistreham een Duitse bunker van het Musee du Mur Atlantique bezocht. Hier krijg je een goed idee hoe men heeft geleefd in de bunker. Buiten staat nog een DUKW die heeft meegedaan aan de film 'saving Private Rayan'. Hoewel het allemaal keurig verzorgd is, is het toch een Duits hoofdkwartier. Derhalve spreekt het niet echt aan.

Gold Beach

Op aanraden van iemand van 'Keep the Rollin' zijn we hierna naar Arromanche gegaan. Hier zijn de resten van één van de twee Mulberry havens nog duidelijk te zien. Het stadje heeft een erg hoog gehalte Volendam, het museum zijn we ( na de recencies gelezen te hebben) niet ingegaan. Bovenop de berg van Arromanche ligt het 360 graden film museum. Dit is zeer zeker een bezoek waard. Een goede tip. Rij met je auto de berg op, parkeer op de parkeerplaats, bekijk de film, neem het gratis treintje naar beneden, kijk daar rustig rond en neem het treintje weer naar boven. Hierna weer naar de camping.

Juno Beach

De laatste dag zijn we naar Juno Beach geweest. Hier staat een werkelijk zeer mooi museum ter herinnering aan de Canadese strjders.
Een bezoek zeker de moeite waard, TIP neem hier uitgebreid de tijd voor.

Hierna zijn we voor Colin naar het Parc Festival geweest. Hoewel hij zich wel heeft vermaakt was het eigenlijk een bittere teleurstelling en zeker niet wat er op de website wordt voorgesteld. Als het park om 11.00 open gaat, wij om 11.30 naar binnen gaan en de eerste attracties om 12.00 sluiten omdat de medewerker moet eten, dan weet je wel dat er 'met de franse slag' gewerkt wordt.

Uiteraard daarna weer naar de camping en lekker gegeten en geslapen. Zondag's zijn we om 09.15 vertrokken en ondanks het slechte weer onderweg waren we om 16.30 uur weer thuis.

 

 

 
Disclaimer | Opgesteld 01-05-2007
Laats bijgewerkt Zaterdag, 17.08.2013